Home / ਚਲੀਸੇ ਅਤੇ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤ ਕਥਾ / ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਚਾਲੀਸਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਚਾਲੀਸਾ

॥ ਦੋਹਾ॥

ਜੈ ਚਾਮੁੰਡਯਾ ਕਾਲਿਕੇ, ਜੈ ਜੈ ਜਗਦੰਬਾ।
ਯਹ ‘ਭਕਤ’ ਹੈ ਸ਼ਰਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਅਬ ਅੰਬਾ॥
ਜੈ ਜੈ ਕਾਲੀ ਕਰਾਲਿਨਾ, ਮਾਤੁ ਦੇਹੁ ਮੋਹਿ ਸ਼ਕਤੀ।
ਹਾਥ ਜੋੜ ਵਿਨਤੀ ਕਰੂੰ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਰੁ ਭਕਤੀ॥

ਚੌਪਾਈ
ਜੈ ਜਗਦੰਬੇ ਜੈ ਜੈ ਕਾਲੀ।
ਜੈ ਕਪਾਲਿਨੀ ਜੈ ਕੰਕਾਲੀ॥
ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਜੈ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਾਰਿਣੀ।
ਗਲੇ ਮੁੰਡ ਕਰ ਖੜਗ ਧਾਰਿਣੀ॥
ਜੈ ਜੈ ਦੇਵ ਸੰਤ ਹਿਤ ਕਾਰਿਣੀ।
ਚੰਡ ਮੁੰਡ ਸ਼ਿਰ ਛੇਦਨ ਹਾਰਿਣੀ॥
ਜਪਤ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵ ਤਾਂਡਵ ਕਾਰੀ।
ਮੰਗਲ ਕਰਣ ਅਮੰਗਲ ਹਾਰੀ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਰੇ।
ਜਪਤ ਨਿਰੰਤਰ ਨਾਮ ਤੁਮਹਾਰੇ॥
ਭਜਨ ਕਰਤ ਨਿਤ ਨਾਰਦ ਸ਼ੇਸ਼ਾ।
ਤਵ ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਮਿਟਤ ਕਲੇਸ਼ਾ॥
ਨਮਤ ਕਰਤ ਕਲਿ ਮਟ ਮਿਟ ਜਾਵੇ।
ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕਰ ਕਲੁਸ਼ ਨਸ਼ਾਏ॥
ਧਿਆਵਤ ਮਿਟਤ ਸਕਲ ਭਵ ਮਾਇਆ।
ਸੁਮਿਰਨ ਕਰਤ ਨਸ਼ਤ ਭ੍ਰਮ ਛਾਇਆ॥
ਲਪ-ਲਪ ਜਿਨਵਾ ਮਾਂ ਕਪਾਲਿਨੀ।
ਕਟਿ ਬਾਘੰਬਰ ਮੁੰਡਮਾਲਿਨੀ॥
ਤੀਨ ਨਯਨ ਅੰਗਾਰ ਨਿਰਾਲੀ।
ਰੂਪ ਭਿਅੰਕਰ ਮੂਰਤਿ ਕਾਲੀ॥
ਅਮਰ ਨਗਰ ਕੀ ਤੂ ਪਟਰਾਨੀ।
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਆਤਮ ਕਲਿਆਣੀ॥
ਨਮੋ ਕਰਾਲ ਕਾਲ ਕਰ ਜਨਨੀ।
ਨਮੋ ਅੰਬ ਭਵਸਾਗਰ ਤਰਨੀ॥
ਨਮੋ ਸ਼ੰਕਰੀ ਮਹਾ ਕਰਾਲੀ।
ਨਮੋ ਚੰਡੀਕੇ ਖੱਪਰ ਵਾਲੀ॥
ਨਮੋ ਨਮੋ ਦਾਨਵ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ।
ਨਮੋ ਕਰਾਲੀ ਅੱਟਹਾਸਿਨੀ॥
ਨਮੋ ਅਮੰਗਲ ਵਿਘਨ ਨਾਸ਼ਿਨੀ।
ਨਮੋ ਨਮੋ ਮਰਘਟ ਨਿਵਾਸਿਨੀ॥
ਨਮੋ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਰਜਨ ਸੰਹਾਰਿਣੀ।
ਨਮੋ ਨਮੋ ਸੰਤਨ ਹਿਤਕਾਰਿਣੀ॥
ਨਾਮ ਅਨੰਤ ਜਪਤ ਸੰਸਾਰਾ।
ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ॥
ਮਹਾਸ਼ਕਤੀ ਤੂ ਆਦਿ ਭਵਾਨੀ।
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਾਰਿਣੀ ਮਾਂ ਕਲਿਆਣੀ॥
ਤੂ ਹੀ ਪ੍ਰਲਯਕਾਰਿਣੀ ਮਾਇਆ।
ਤਵ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਮਹੰ ਛਾਇਆ॥
ਤੂ ਅਜ ਏਕ ਧਰਤ ਬਹੁ ਰੂਪਾ।
ਸ਼ਕਤੀ ਅਪਾਰ ਚਰਿੱਤਰ ਅਨੂਪਾ॥
ਸ਼ੇਸ਼ ਸਹਸ ਫਣ ਤਵ ਗੁਣ ਗਾਵੇਂ।
ਮਹਿਮਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ਨਹਿੰ ਪਾਵੇਂ॥
ਤੂਨੇ ਹੀ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਮਾਰਾ।
ਸ਼ੁੰਭ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਸੁਰ ਸੰਹਾਰਾ॥
ਰਕਤਬੀਜ ਕਰ ਕਿਯੋਉ ਵਿਨਾਸ਼ਾ।
ਦਾਨਵ ਚੰਡ ਮੁੰਡ ਕਰ ਨਾਸ਼ਾ॥
ਬ੍ਰਹਮ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਰਚਤੀ।
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਪਾਲਨ ਕਰਤੀ॥
ਰੁਦਰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਲਯ ਮਚਾਤੀ।
ਜਬ ਤੂ ਵਿਸ਼ਯ ਰਾਗ ਮੇਂ ਗਾਤੀ॥
ਤੂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਤੂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਾਮਣੀ।
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਅੰਬੇ ਕਲਿਆਣੀ॥
ਤੂ ਹੀ ਜੀਵਨ ਜਯੋਤੀ ਜਗਾਤੀ।
ਸਵਯਮ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਬਣ ਉਸੇ ਬੁਝਾਤੀ॥
ਤੂ ਹੀ ਕਾਰਨ ਕਾਰਯ ਸਵਰੂਪਾ।
ਸ਼ਾਂਤੀ-ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਰ ਰੂਪ ਅਨੂਪਾ॥
ਯੋਗ ਵਿਯੋਗ ਭੋਗ ਫਲ ਦਾਤਰੀ।
ਮਹਿਮਾਮਯੀ ਸਕਲ ਜਗ ਧਾਤਰੀ॥
ਤੂ ਹੀ ਗਿਆਨ ਗੇਯ ਅਰੁ ਗਿਆਤਾ।
ਤੂ ਹੀ ਧਿਆਨ ਧਯੇਯ ਅਰੁ ਧਿਆਤਾ॥
ਉਮਾ ਰਮਾ ਤੂ ਹੀ ਜਗ-ਜਨਨੀ।
ਸ਼ਰਧਾ-ਭਕਤੀ ਤੂ ਹੀ ਭਵ-ਤਰਨੀ॥
ਤੂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਜੀਵ ਅਰੁ ਕਾਇਆ।
ਯਹ ਜਗਮਗ ਜਗ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ॥
ਤਵ ਪ੍ਰਤਾਪ ਰਵਿ ਕਰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ।
ਪਾਵਤ ਜੜ ਚੈਤਨਯ ਵਿਕਾਸ਼ਾ॥
ਤੂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮਹੇਸ਼ਾ।
ਤੂ ਹੀ ਨਾਰਦ ਸ਼ਾਰਦ ਸ਼ੇਸ਼ਾ॥
ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੁਮਹਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵੇਂ।
ਨੇਤਿ-ਨੇਤਿ ਕਹਿ ਪਾਰ ਨ ਪਾਵੇਂ॥
ਆਇਆ ਸ਼ਕਣ ਦਾਸ ਅਗਿਆਨੀ।
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਜਗਦੰਬ ਭਵਾਨੀ॥
ਮਾਤੁ ਮੰਗਲਾ ਮੰਗਲ ਕਰਣੀ।
ਹੋਹੁ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅੰਬ ਭਵਨ ਤਰਣੀ॥
ਜੈ ਦੁਰਗੇ ਦਰਿਗਤਿ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ।
ਦੇਹੁ ਸੁਮਤਿ ਸਮਤਿ ਵਿਕਾਸ਼ਿਨੀ॥
ਸੰਕਟ ਹਰਣੀ ਨਾਮ ਤੁਮਹਾਰਾ।
ਹਰਹੁ ਸਕਲ ਸੰਤਾਪ ਹਮਾਰਾ॥
ਰਚੇਊ ਅਲਖ ਕਾਲੀ ਚਾਲੀਸਾ।
ਕਿਯੋਉ ਗਾਨ ਜੋ ਸਕਲ ਮੁਨੀਸ਼ਾ॥
ਜੋ ਨਰ ਯਹ ਚਾਲੀਸਾ ਗੈਹੈ।
ਨਿਸ਼ਚਯ ਭਵਸਾਗਰ ਤਰਿ ਜੈਹੈ॥
ਕਰਿਹੈ ਪਾਠ ਹ੍ਰਦਯ ਧਰਿ ਧਿਆਨਾ।
ਹੋਇਹੈ ਤੇ ਨਰ ਬ੍ਰਹਮ ਸਮਾਨਾ॥
ਜੋ ਚਾਲੀਸਾ ਪਾਠ ਕਰਾਵੈ।
ਵਾ ਘਰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਨਹਿੰ ਆਵੈ॥
ਸ਼ਰਵਣ ਕਰਤ ਛੂਟੇ ਸਬ ਮਾਇਆ।
ਹੋਵੇ ਨਿਰਮਲ ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ॥
ਧਨ ਵਿਦਿਆ ਕਰ ਉਨਤੀ ਹੋਈ।
ਚਾਮੁੰਡਯਾ ਮਹਿਮਾ ਨਹਿੰ ਗੋਈ॥

॥ ਦੋਹਾ॥
ਮਿਲੇ ਸਕਲ ਸੁਖ ਸੰਪਦਾ, ਧਨ ਸੁਤ ਵਿਦਿਆ ਖਾਨ।
ਕਰਿ ਹੈ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਖਲ, ਗਈ ਹੇਂ ਚਤੁਰ ਸੁਜਾਨ॥

Scroll To Top