ਹਨੂੰਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ

ਦੋਹਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਚਰਨ ਸਰੋਜ ਰਜ, ਨਿਜ ਮਨੁ ਮੁਕੁਰੂ ਸੁਧਾਰਿ।
ਬਰਨਉ ਰਘੂਬਰ ਬਿਮਲ ਜਸੁ, ਜੋ ਦਾਇਕੁ ਫਲ ਚਾਰਿ॥
ਬੁੱਧੀਹੀਨ ਤਨੁ ਜਾਨਿਕੇ, ਸੁਮਿਰੌ ਪਵਨ-ਕੁਮਾਰ।
ਬਲ-ਬੁੱਧੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇਹੁ ਮੋਹਿ, ਹਰਹੂ ਕਲੇਸ ਬਿਕਾਰ॥

ਚੌਪਾਈ
ਜੈ ਹਨੂੰਮਾਨ ਗਿਆਨ ਗੁਨ ਸਾਗਰ,
ਜੈ ਕਪੀਸ ਤਿਹੂੰ ਲੋਕ ਉਜਾਗਰ॥
ਰਾਮ ਦੂਤ ਅਤੁਲਿਤ ਬਲ ਥਾਮਾ,
ਅੰਜਨੀ-ਪ੍ਰਤ੍ਰ ਪਵਨਸੁਤ ਨਾਮਾ॥
ਮਹਾਬੀਰ ਬਿਕ੍ਰਮ ਬਜਰੰਗੀ,
ਕੁਮਾਤਿ ਨਿਵਾਰ ਸੁਮਤਿ ਕੇ ਸੰਗੀ॥
ਕੰਚਨ ਬਰਨ ਬਿਰਾਜ ਸੁਬੇਸਾ,
ਕਾਨਨ ਕੁੰਡਨ ਕੁੰਚਿਤ ਕੇਸਾ॥
ਹਾਥ ਬਜ੍ਰ ਔ ਧਵਜਾ ਬਿਰਾਜੈ,
ਕਾਂਧੇ ਮੂੰਜ ਜਨੇਉ ਸਾਜੈ॥
ਸੰਕਰ ਸੁਵਨ ਕੇਸਰੀਨੰਦਨ,
ਤੇਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਮਹਾ ਜਗ ਬੰਦਨ॥
ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਗੁਨੀ ਅਤਿ ਚਾਤੁਰ,
ਰਾਮ ਕਾਜ ਕਹਿਬੇ ਕੋ ਆਤੁਰ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੁਨਿਬੇ ਕੋ ਰਸਿਆ,
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸੀਤਾ ਮਨ ਬਸਿਆ॥
ਸੂਖਸ਼ਮ ਰੂਪ ਧਰਿ ਸਿਯਹਿ ਦਿਖਾਵਾ,
ਬਿਕਟ ਰੂਪ ਧਰਿ ਲੰਕ ਜਰਾਵਾ॥
ਭੀਮ ਰੂਪ ਧਰਿ ਅਸੁਰ ਸੰਹਾਰੇ,
ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਕੇ ਕਾਜ ਸੰਵਾਰੇ॥
ਲਾਏ ਸਜੀਵਨ ਲਖਨ ਜਿਆਏ,
ਸ਼੍ਰੀ ਰਘੂਬੀਰ ਹਰਸ਼ਿ ਉਰ ਲਾਏ॥
ਰਘੂਪਤਿ ਕੀਨਹੀ ਬਹੁਤ ਬੜਾਈ,
ਤੁਮ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯ ਭਰਤਹਿ ਸਮ ਭਾਈ॥
ਸਹਸ ਬਦਨ ਤੁਮਹਰੋ ਜਸ ਗਾਵੈ,
ਅਸ ਕਹਿ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿ ਕੰਠ ਲਗਾਵੈ॥
ਸਨਕਾਦਿਕ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ਮੁਨੀਸਾ,
ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਸਹਿਤ ਅਹੀਸਾ॥
ਜਮ ਕੁਬੇਰ ਦਿਗਪਾਲ ਜਹਾਂ ਤੇ,
ਕਬਿ ਕੋਬਿਦ ਕਹਿ ਸਕੇ ਕਹਾਂ ਤੇ॥
ਤੁਮ ਉਪਕਾਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵਹਿ ਕੀਨਹਾ,
ਰਾਮ ਮਿਲਾਏ ਰਾਜ ਪਦ ਦੀਨਹਾ॥
ਤੁਮਹਰੋ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਭੀਸ਼ਨ ਮਾਨਾ,
ਲੰਕੇਸ਼ਵਰ ਭਏ ਸਭ ਜਗ ਜਾਨਾ॥
ਜੁਗ ਸਹਸ੍ਰ ਜੋਜਨ ਪਰ ਭਾਨੂ,
ਲੀਲਓ ਤਾਹਿ ਮਧੁਰ ਫਲ ਜਾਨੂ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਮੇਲਿ ਮੁਖ ਮਾਹੀਂ,
ਜਲਧਿ ਲਾਂਘਿ ਗਏ ਅਚਰਜ ਨਾਹੀਂ॥
ਦੁਰਗਮ ਕਾਜ ਜਗਤ ਕੇ ਜੇਤੇ,
ਸੁਗਮ ਅਨੂਗ੍ਰਹ ਤੁਮਹਰੇ ਤੇਤੇ॥
ਰਾਮ ਦੁਲਾਰੇ ਤੁਮ ਰਖਵਾਰੇ,
ਹੋਤ ਨਾ ਆਗਿਆ ਬਿਨੁ ਪੈਸਾਰੇ॥
ਸਬ ਸੁਖ ਲਹੈ ਤੁਮਹਾਰੀ ਸਰਨਾ,
ਤੁਮ ਰਚਛਕ ਕਾਹੂ ਕੋ ਡਰਨਾ॥
ਆਪਨ ਤੇਜ ਸਮਹਾਰੋ ਆਪੈ,
ਤੀਨੋਂ ਲੋਕ ਹਾਂਕ ਤੇ ਕਾਂਪੈ॥
ਭੂਤ ਪਿਸਾਚ ਨਿਕਟ ਨਹਿ ਆਵੈ,
ਮਹਾਬੀਰ ਜਬ ਨਾਮ ਸੁਨਾਵੈ॥
ਨਾਸੈ ਰੋਗ ਹਰੈ ਸਬ ਪੀਰਾ,
ਜਪਤ ਨਿਰੰਤਰ ਹਨੂੰਮਤ ਬੀਰਾ॥
ਸੰਕਟ ਤੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਛੁੜਾਵੈ,
ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਧਿਆਨ ਜੋ ਲਾਵੈ॥
ਸਭ ਪਰ ਰਾਮ ਤਪਸਵੀ ਰਾਜਾ,
ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਕਲ ਤੁਮ ਸਾਜਾ॥
ਔਰ ਮਨੋਰਥ ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਵੈ,
ਸੋਈ ਅਮਿਤ ਜੀਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ॥
ਚਾਰੋਂ ਜੁਗ ਪਰਤਾਪ ਤੁਮਹਾਰਾ,
ਹੈ ਪਰਸਿਧ ਜਗਤ ਉਜਿਆਰਾ॥
ਸਾਧੂ ਸੰਤ ਕੇ ਤੁਮ ਰਖਵਾਰੇ,
ਅਸੁਰ ਨਿਕੰਦਨ ਰਾਮ ਦੁਲਾਰੇ॥
ਅਸ਼ਟ ਸਿਧੀ ਨੌ ਨਿਧੀ ਕੇ ਦਾਤਾ,
ਅਸ ਬਰ ਦੀਨ ਜਾਨਕੀ ਮਾਤਾ॥
ਰਾਮ ਰਸਾਇਨ ਤੁਮਹਰੇ ਪਾਸਾ,
ਸਦਾ ਰਹੋ ਰਘੂਪਤਿ ਕੇ ਦਾਸਾ॥
ਤੁਮਹਰੇ ਭਜਨ ਰਾਮ ਕੋ ਪਾਵੈ,
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਦੁੱਖ ਬਿਸਰਾਵੈ॥
ਅੰਤ ਕਾਲ ਰਘੂਬਰ ਪੁਰ ਜਾਈ,
ਜਹਾਂ ਜਨਮ ਹਰਿ-ਭਗਤ ਕਹਾਈ॥
ਔਰ ਦੇਵਤਾ ਚਿੱਤ ਨਾ ਧਰਈ,
ਹਨੂੰਮਤ ਸੇਈ ਸਰਬ ਸੁਖ ਕਰਈ॥
ਸੰਕਟ ਕਟੈ ਮਿਟੈ ਸਬ ਪੀਰਾ,
ਜੋ ਸੁਮਿਰੈ ਹਨੂੰਮਤ ਬਲਬੀਰਾ॥
ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਹਨੂੰਮਾਨ ਗੋਸਾਈ,
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੂ ਦੇਵ ਕੀ ਨਾਈੰ॥
ਜੋ ਸਤ ਬਾਰ ਪਾਠ ਕਰ ਕੋਈ,
ਛੁਟਹਿ ਬੰਦਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਹੋਈ॥
ਜੋ ਯਹ ਪੜੈ ਹਨੂੰਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ,
ਹੋਯ ਸਿਧੀ ਸਾਖੀ ਗੋਰੀਸਾ॥
ਤੁਲਸੀਦਾਸ ਸਦਾ ਹਰਿ ਚੇਰਾ,
ਕੀਜੈ ਨਾਥ ਹਿਰਦੇ ਮਹੰ ਡੇਰਾ॥

ਦੇਹਾ
ਪਵਨਤਨਯ ਸੰਕਟ ਹਰਨ, ਮੰਗਲ ਮੂਰਤਿ ਰੂਪ।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸੀਤਾ ਸਹਿਤ, ਹਿਰਦੇ ਬਸਹੁ ਸੁਰ ਭੂਪ॥

Scroll To Top