Home / ਚਲੀਸੇ ਅਤੇ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤ ਕਥਾ / ਸ਼੍ਰੀ ਦੁਰਗਾ ਚਾਲੀਸਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਦੁਰਗਾ ਚਾਲੀਸਾ

 

ਨਮੋ ਨਮੋ ਦੁਰਗੇ ਸੁਖ ਕਰਨੀ।
ਨਮੋ ਨਮੋ ਅੰਬੇ ਦੁਖ ਹਰਨੀ॥
ਨਿਰੰਕਾਰ ਹੈ ਜੋਤੀ ਤੁਮਹਾਰੀ।
ਤਿਹੂੰ ਲੋਕ ਫੈਲੀ ਉਜਿਆਰੀ॥
ਸ਼ਸ਼ਿ ਲਿਲਾਟ ਮੁਖ ਮਹਾਵਿਸ਼ਾਲਾ।
ਨੇਤਰ ਲਾਲ ਭ੍ਰਕੁਟੀ ਵਿਕਰਾਲਾ॥
ਰੂਪ ਮਾਤੁ ਕੋ ਅਧਿਕ ਸੁਹਾਵੈ।
ਦਰਸ਼ ਕਰਤ ਮਨ ਅਤਿ ਸੁਖ ਪਾਵੈ॥
ਤੁਮ ਸੰਸਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੀਨਾ।
ਪਾਲਨ ਹੇਤੁ ਅੰਨ ਧਨ ਦੀਨਾ॥
ਅੰਨਪੂਰਣਾ ਹੂਈ ਜਗਪਾਲਾ।
ਤੁਮਹੀਂ ਆਦਿ ਸੁੰਦਰੀ ਬਾਲਾ॥
ਪ੍ਰਲਯ ਕਾਲ ਸਭ ਨਾਸ਼ਨਹਾਰੀ।
ਤੁਮ ਗੌਰੀ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ੰਕਰ ਪਿਆਰੀ॥
ਸ਼ਿਵ ਯੋਗੀ ਤੁਮਹਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈਂ।
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੁਮਹੇਂ ਨਿਤ ਧਿਆਵੈਂ॥
ਰੂਪ ਸਵਸਵਤੀ ਕਾ ਤੁਮ ਧਾਰਾ।
ਦੇ ਸੁਬੁੱਧੀ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁਨਿਨ ਉਬਾਰਾ॥
ਧਰੋ ਰੂਪ ਨਰਸਿੰਘ ਕੋ ਅੰਬਾ।
ਪਰਗਟ ਭਈ ਫਾੜ ਕੇ ਖੰਬਾ॥
ਰਕਸ਼ਾ ਕਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਬਚਾਓ।
ਹਿਰਣਾਕੁਸ਼ ਕੋ ਸਵਰਗ ਪਠਾਓ॥
ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਯਰੋ ਜਗ ਮਾਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਅੰਗ ਸਮਾਹੀਂ॥
ਸ਼ੀਰਸਿੰਧੂ ਮੇਂ ਕਰਤ ਵਿਲਾਸਾ।
ਦਯਾਸਿੰਧੂ ਦੀਜੈ ਮਨ ਆਸਾ॥
ਹਿੰਗਲਾਜ ਮੇਂ ਤੁਮਹੀਂ ਭਵਾਨੀ।
ਮਹਿਮਾ ਅਮਿਤ ਨ ਜਾਤ ਬਖਾਨੀ॥
ਮਾਤੰਗੀ ਧੂਮਾਵਤੀ ਮਾਤਾ।
ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਬਗਲਾ ਸੁਖ ਦਾਤਾ॥
ਸ਼੍ਰੀ ਭੈਰਵ ਤਾਰਾ ਜਗ ਤਾਰਿਣਿ।
ਛਿੰਨ ਭਾਲ ਭਵ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰਿਣਿ॥
ਕੇਹਰਿ ਵਾਹਨ ਸੋਈ ਭਵਾਨੀ।
ਲੰਗੂਰ ਵੀਰ ਚਲਤ ਅਗਵਾਨੀ॥
ਕਰ ਮੇਂ ਖੱਪਰ ਖਡਗ ਵਿਰਾਜੈ।
ਜਾਕੋ ਦੇਖ ਕਾਲ ਡਰ ਭਾਜੈ॥
ਸੋਹੇ ਅਸਤਰ ਔਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾ।
ਜਾਤੇ ਉਠਤ ਸ਼ਤਰੂ ਹਿਯ ਸ਼ੂਲਾ॥
ਨਗਰ ਕੋਟ ਮੇਂ ਤੁਮਹੀਂ ਵਿਰਾਜਤ।
ਤਿਹੂੰ ਲੋਕ ਮੇਂ ਡੰਕਾ ਬਾਜਤ॥
ਸ਼ੁੰਭ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦਾਨਵ ਤੁਮ ਮਾਰੇ।
ਰਕਤਬੀਜ਼ ਸ਼ੰਖਨ ਸੰਹਾਰੇ॥
ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨ੍ਰਿਪ ਅਤਿ ਅਭਿਮਾਨੀ।
ਜੇਹਿ ਅਘ ਭਾਰ ਮਹੀ ਅਕੁਲਾਨੀ॥
ਰੂਪ ਕਰਾਲ ਕਾਲਿਕਾ ਧਾਰਾ।
ਸੇਨ ਸਹਿਤ ਤੁਮ ਤਿਹਿ ਸੰਹਾਰਾ॥
ਪਰੀ ਭੀਰ ਸੰਤਨ ਪਰ ਜਬ-ਜਬ।
ਭਈ ਸਹਾਇ ਮਾਤੁ ਤੁਮ ਤਬ-ਤਬ॥
ਅਮਰਪੁਰੀ ਅਰੁ ਬਾਸਵ ਲੋਕਾ।
ਤਵ ਮਹਿਮਾ ਸਬ ਕਹੈ ਅਸ਼ੋਕਾ॥
ਜਵਾਲਾ ਮੇਂ ਹੈ ਜੋਤੀ ਤੁਮਹਾਰੀ।
ਤੁਮਹੇਂ ਸਦਾ ਪੂਜੇਂ ਨਰ-ਨਾਰੀ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤੀ ਸੇ ਜੋ ਜਸ ਗਾਵੇ।
ਦੁਖ-ਦਾਰਿਦ੍ਰ ਨਿਕਟ ਨਹਿ ਆਵੇ॥
ਧਿਆਵੇ ਤੁਮਹੇਂ ਜੋ ਨਰ ਮਨ ਲਾਈ।
ਜਨਮ-ਮਰਣ ਤੇ ਸੋ ਛੁਟਿ ਜਾਈ॥
ਜੋਗੀ ਸੁਰ-ਮੁਨਿ ਕਹਿਤ ਪੁਕਾਰੀ।
ਯੋਗ ਨ ਹੋ ਬਿਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੁਮਹਾਰੀ।
ਸ਼ੰਕਰ ਆਚਰਜ ਤਪ ਕੀਨੋ।
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਜੀਤਿ ਸਭ ਲੀਨੋ॥
ਨਿਸ਼ਿਦਿਨ ਧਿਆਨ ਧਰੋ ਸ਼ੰਕਰ ਕੋ।
ਕਾਹੂ ਕਾਲ ਨਹਿ ਸੁਮਿਰੋ ਤੁਮਕੋ॥
ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਕੋ ਮਰਮ ਨਾ ਪਾਇਓ।
ਸ਼ਕਤੀ ਗਈ ਤਬ ਮਨ ਪਛਤਾਇਓ॥
ਸ਼ਰਣਾਗਤ ਹੂਈ ਕੀਰਤਿ ਬਖਾਨੀ।
ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਜਗਦੰਬ ਭਵਾਨੀ।
ਭਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਆਦਿ ਜਗਦੰਬਾ॥
ਦਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹਿ ਕੀਨ ਵਿਲੰਬਾ॥
ਮੋਕੋ ਮਾਤੁ ਕਸ਼ਟ ਅਤਿ ਘੇਰੋ।
ਤੁਮ ਬਿਨ ਕੌਣ ਹਰੇ ਦੁਖ ਮੇਰੋ॥
ਆਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨਿਪਟ ਸਤਾਵੈ।
ਰਿਪੂ ਮੂਰਖ ਮੋਹਿ ਅਤਿ ਡਰ ਪਾਵੈ॥
ਸ਼ਤਰੂ ਨਾਸ਼ ਕੀਜੈ ਮਹਾਰਾਨੀ।
ਸਿਮਰੋ ਇਕਚਿਤ ਤੁਮਹੇਂ ਭਵਾਨੀ॥
ਕਰੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੇ ਮਾਤੁ ਦਿਆਲਾ।
ਰਿਧੀ ਸਿਧੀ ਦੇ ਕਰਹੁ ਨਿਹਾਲਾ॥
ਜਬ ਲਗਿ ਜਿਉ ਦਯਾ ਫਲ ਪਾਉ।
ਤੁਮਹਾਰੋ ਦਸ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੁਨਾਉ॥
ਦੁਰਗਾ ਚਾਲੀਸਾ ਜੋ ਕੋਈ ਗਾਵੈ।
ਸਬ ਸੁਖਭੋਗ ਪਰਮਪਦ ਪਾਵੈ॥
ਦੇਵੀਦਾਸ ਸ਼ਰਣ ਨਿਜ ਜਾਨੀ।
ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਗਦੰਬ ਭਵਾਨੀ॥
(ਸਮਾਪਤ)

 

Scroll To Top